"Wilk"

O tym jak napisałem wierszy smutnych kilka…

Choć nie płakałem- wywołałem z lasu groźnego wilka

Stworzenie okropne, szybkie, przebiegłe i złe

Choć nie byłem smutny- serce me ściska rujnuje i rwie

Ludzi jest pełno wszędzie wokoło-wiele

Lecz nikt mi nie pomógł, nawet ci-„przyjaciele”

Mimo że żalu do nich nie mam, zarzutów-wcale

Wspomnienia i plany, na żałobnym stosie ofiarnym pale

Bo teraz już wiem, że to z mojej winy

Wilk tylko szukał bezmyślnej zwierzyny.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Przyciągnij sobie szczęście... Czyli ,,Sekret- Siła Przyciągania”.

"Boje się. Nie chce."

#czarnyprotest